Innuendo-Jewellery

Er worden over parels heel wat onzin of halve waarheden gezegd en geschreven. Iedereen heeft er wel eens wat over gehoord, een mening over, maar vrijwel niemand weet er het fijne van. Een poging:
De mens versiert zich al zo'n zesduizend jaar met parels. Parels zijn geliefd om hun schoonheid, luster, kleur en vorm. Er is een grote verscheidenheid in vorm en kleur. Parels groeien in een schelpdier. Soms in een slak, maar meestal in een tweekleppig schelpdier dat de kunst verstaat om parelmoer te maken. Parelmoer bestaat uit plaatjes Aragoniet (een calciumcarbonaat) die elkaar overlappen: zo ontstaat er een gladde laag waarmee het weekdier zich beschermt. Wanneer een microscopisch klein diertje of een voorwerp in de schelp dringt en irritatie veroorzaakt, vormt de mantel er een beschermende laag van parelmoer om. Het dier probeert zo'n indringer tegen de schaal te drukken en hem in te kapselen tegen de parelmoer van de schaal aan. Op die manier ontstaat een ‘blisterparel’, een parel die op één plaats aan de schelp vastzit. Meestal komt de indringer in de mantel zelf terecht. Dan wordt hij omgeven met organisch mantelmateriaal - conchioline - waarin en waarop later de uiterst kleine aragonietplaatjes in laagjes worden afgezet. Het hoeft dan nog geen ronde parel te worden. Vaak zijn parels wat afgeplat of meer peervormig, soms zijn ze heel onregelmatig van vorm. Naast natuurlijke parels zijn er ook gecultiveerde parels en imitatieparels.

Groeiproces
Parels groeien zeer langzaam. De snelheid van groeien hangt af van de temperatuur van het zeewater en de soort pareloester. De pareloesters werken langzaam maar gestaag door. Ze zetten per dag twee tot zeven laagjes af die elk slechts 0.0005 millimeter dik zijn, ofwel een halve micron. Het resultaat na één jaar kan sterk uiteenlopen. In de koude Agobaai in Japan groeit de parel gemiddeld 0,15 mm, in het warme Kyushu is de groei het dubbele. In de warme Zuidzee komt zelfs wel groei tot 3 mm per jaar voor, wat twintig keer zo veel is! Oorspronkelijk werden parels gevist in de Perzische Golf, de Stille Oceaan en de Golf van Mexico. Veel leverde dat vissen niet op. Bovendien is het gevaarlijk werk. De duiker moet lang onder water blijven om zijn werk te doen want oesters zitten erg vast en zijn moeilijk te openen. De parels die zo gevonden worden zijn een bijzonderheid. Het zijn ‘natuurlijke parels.

Gecultiveerde Parels
Natuurlijke parels zijn zeldzaam, dus kostbaar en meestal erg klein. Naast natuurlijke parels bestaan er ook gecultiveerde parels. Dit zijn wel echte parels, maar ze worden gekweekt worden onder streng gecontroleerde omstandigheden. De overgrote meerderheid van de aangeboden parels is tegenwoordig gecultiveerd. De natuurlijke parel kan vrij gemakkelijk worden onderscheiden van de ‘gekweekte’ parel bij doorlichting met röntgenstraling. Als een gekweekte parel wordt aangeboden moet hierbij duidelijk vermeld worden dat het geen natuurlijke parel betreft.

Kleur en vorm
Er zijn vele soorten pareloesters en daarom hebben parels verschillende kleuren. Een zeewateroester van het geslacht Pinctada, levert meestal een zachte tint: zilver, wit, roze of een bronsglans. Zwarte parels komen van de soort Pinctada margaritifera, de ‘blacklipped oyster’. Als een parel grijs of zwart is komt dat omdat de oester pigment aan zijn uitscheidingsproducten heeft toegevoegd. Ze zijn dan ook zeldzaam - ware het niet dat men ook wel parels op kunstmatige wijze kleurt. Andere oestersoorten leveren andere kleuren: de ‘zeeoor’ bijvoorbeeld levert groen en blauw. Natuurlijke parels komen voor in allerlei vormen. De onregelmatige noemt men ‘barokparels’ . Parels gevormd in zoetwater zijn vaak barok. Parels afgeplat aan één kant heten ‘boutons’ en hele kleine parels ‘zaadparels’. De boutons zijn zeer geschikt voor ringen, broches, spelden en sluitingen. Zaadparels zijn uitermate geschikt voor brede colliers. Het boren en rijgen van zaadparels is evenwel kostbaar.

Kwaliteitsbepaling
De kwaliteit van een parel hangt af van een aantal factoren: Hoe groter een parel des te duurder. De grootte van de parel wordt bepaald met de parelmaat of de weegschaal. De gewichtseenheid gebruikt bij het wegen van parels is ‘grein’. Een grein is 50mg. Vervolgens is de vorm van belang, want hoe ronder hoe beter. Op enige afstand lijken veel parels perfect rond. Dichtbij ziet men toch wel kleine verschillen. Ook de kleur" speelt een belangrijke rol: in verschillende landen kan de voorkeur voor een bepaalde kleur verschillend zijn. In het algemeen geeft men de voorkeur aan de kleur die het dichtst bij huidskleur komt. De kwaliteit hangt ook af van de 'luster' of het 'Oriënt'. Dit is de typische parelglans met een subtiel kleurenspel van de regenboogkleuren. De glans is afhankelijk van de temperatuur van het water waar de parels in gevormd zijn. In koud water zijn de laagjes vaster, dunner en fijnkorreliger. Als een pareloppervlak erg ruw is en vlekjes heeft kan dit de kwaliteit - en dus de waarde - verlagen.